
ادبیّت، مؤلفههای بارز و معیّنی است که زبان ادبی را میسازد. به عبارت دیگر، یعنی همان ویژگیهایی که نوشتهای را به اثر ادبی مبدّل میکند و باعث میشود که آثار ادبی از سایر آثار متمایز شوند.ادبیّت بر حسب نظریههای شکلگرایان روس، مجموع خصلتها و خصوصیتهای زبانی و شکلی است که در متنهای ادبی وجود دارد. مؤلفههایی مشخص که زبان ادبی را از متنهای غیر ادبی متمایز میکند. ادبیّت، هدف مهم مطالعات ادبی در مرحلهی اول فعالیتهای شکلگرایان روس بود.[1] به بیان دیگر، اگرچه فرمالیستها همواره بر روی متون منفرد کار میکردند...
ادامه مطلب