
"ویم وندرس" فیلمی دارد به نام "بالهای اشتیاق". در این فیلم، فرشتگان نامیرایی هستند که از بدو خلقت، در میان انسانهای فانی حضور دارند و بدون قضاوت، افکار و تخیلات آنها را میشنوند و در مسیر زندگی در کنار آنها هستند. فرشتهها میدانندکه زندگی هر انسان به تنهایی یک داستان کامل است؛ آمیزهای از عشق و رنج و رویا. همه آنچه که یک دنیای منحصر به فرد را میسازد. دیدن جهان هستی و زندگی، از پشت پنجرهی این جهانهای یگانه آنقدر رشک برانگیز است که حتی فرشتگان را برای ترک مقامشان و تجربه کردن آن ترغیب میکند.این دنی...
ادامه مطلب
گاهی وقت ها دلم برای گذشته تنگ می شود. نمی دانم چرا؟ شاید عجیب باشد و با هیچ معیار و محاسبه ای جور در نیاید اما اتفاق می افتد. یادم می آید پدر بزرگم نیز، همین حسرت را داشت. او هم دلتنگ روزهای قدیمش بود. قطعاً امکانات این روزها با گذشته قابل قیاس نیست و به یُمن فناوری، از رفاه و آسایش بسیاری بهره مندیم. پس چه چیزی ما را دلتنگ می کند و به "جستجوی زمان از دست رفته" وا می دارد ؟ روند پر شتاب زندگی، ما را به کدام سو می برد و از چه چیزی دور می کند؟ آلوده ی کدامین داروی فراموشی شده ایم که برای آرامش ...
ادامه مطلب